What All Am I Typing?

“What all are you typing?”
That was the exclamatory reaction you gave yesterday.

But what am I really typing?
Is it just typing?
Was it not sharing?
Was it not expressing?
Was it not the concern that you were not caring enough?
Was it not the outcome of not receiving your time,
your energy, your warmth
your acknowledgement?

It’s not just typing.

When anything overflows,
it spills.

Yesterday was just a spill.
What spilled was only
the tip of the iceberg—
there is so much more
deep beneath.

I know your world has
different priorities,
different responsibilities and duties,
different interests,
different needs.

I have countless questions
to ask you,
to clarify with you,
to understand your perspective,
to truly know your world.

But I never get the time,
the chance,
or even the opportunity.

Obviously,
a poor heart thinks this way:

Maybe I am just another passing soul.
Maybe you don’t want me to be permanent in your life.
Maybe you yourself are confused
about where to place me—
inside your circle or outside it.
Maybe you have clarity about everything,
but don’t want to break my heart
by revealing the truth.

I don’t know.

Whatever it is—

The soul never chooses wrong.
Destiny never shows false paths.
Karma always connects the right people.

I enjoy this phase of life
with you in it.
I care only about the present,
not much about the future or the past.

My behaviour
may seem immature,
may seem childish,
may seem unmanly,
may seem annoying,
may seem like crossing limits,
may seem overly emotional,
may seem inappropriate,
may seem like tantrums—
seems… seems… endlessly overflowing.

A man becomes a child
with the one he loves.

His intelligence hides.
His skills disappear.
His smartness is forbidden.
His acquired qualities go dormant.

He behaves like
a child,
sometimes a kindergartener,
often a teenager.
Rarely does he show his manhood.

This is not justification—
this is clarification.
A self-declared consent.

I hope you are aware
of all these phases.

He is
happy,
excited,
sad,
crying,
cranky,
passionately pursuing,
emotionally triggered,
poetically moved—
often all at the same time.

I don’t know
how long I will be alive,
how long we will be,
how long this emotion will last.

What is meant to happen
will happen.

What all I am typing
is what you made me type
from within.

I am merely the executioner.

So the blame—
or the appreciation—
is not mine.

VB
7:32 AM
17/12/2025
Hotel Gokulam Park, Cochin

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

அவள் பாதங்கள்

Image
அவள் கால்விரல்கள் குறித்த கனவொன்று கால்பதித்திருந்தது கரிய இரவின் கலைந்த நினைவில் சற்றே நீண்ட பாதங்கள் இரெண்டும் அவளது அழகு நிலையங்களில் அடிக்கடி அழகுபடுத்திக் கொள்வாலென நினைக்கிறேன் அவசியமின்றி பெருவிரல்கள் இரெண்டும் நீண்டு தலைவன் போலும் ஏனைய விரல்கள் எட்டும் ஏவகம் பணியும் சேவகர்கள் போலும் அத்தனை ஒருங்கமைப்பாய் அழகுமிளிர அமைந்திருக்கும் பாதங்கள் அவளது சதைமீறி நீண்ட சிறு நேர்த்தி நகங்களில் அவள் புனையும் அழகு நிறங்கள் அத்தனையும் அழகு அவள் முகம்தவிர்த்து பலமுறை பாதங்களில் நெடுநேரம், குறுந்தூரம் பயணித்திருக்கிறேன் கண்கள் வாகனமாய் கவ்விக்கொண்டு குதிங்கால் உயர பாதுகைகள் அணிந்து அவள் நடக்கையில் பயந்திருக்கிறேன் பரிதவித்திருக்கிறேன் பாதங்கள் நோகுமேயென்று சிலகவிதைகள் அவள் பாதங்களில் பிறந்து என் வரிகளில் வளர்ந்திருக்கின்றன எத்தனையிருந்தும் அவள் பாதங்கள் தடவி விரல்கள் சொடுக்கி நனவில் விழையாது கரைந்து போன கனவு காதல் பாதங்களவை.
Read more

காக்கா கவிதை

Image
காக்கா கவிதை :- புத்தகத்தில் எல்லாம் புதைந்திருக்க கைகள் மட்டும் காகங்களுக்கு உணவிட்டுக் கொண்டிருந்தன வந்தமுதல் காகம் வயிறு நிரம்ப உண்டபின் வாய்கூவி அழைக்க வந்துண்டன ஏனைய காகங்கள் நம்போலன்றி! சில புறாக்களும் சிறிது நேரத்தில் வந்தன புறாக்கள், காகங்கள் போல் கண்டதையும் உண்பதில்லையென கவனித்ததில் தெரிந்துகொண்டேன் ரசனைவாதிகள் என்போன்று! காகங்கள் சண்டையிட புறாக்கள் பயந்தோடின நான் அசையவேயில்லை சிறுவனாயிருந்தும்! புறாக்களின் உடலமைப்பும் செயல்பாடுகளும் அழகானவை காகங்கள் போலன்றி குரங்கிலிருந்து வந்த நமக்கு காகங்கள் தான் மூதாதையர்கள் கடுகளவும் சந்தேகமேயில்லை!  
Read more

மயல்

Image
சிவராமன் ஜீ , வணக்கம்.  மயல் வாங்கி ஓரிரு வாரங்களிலேயே வாசித்து முடித்து விட்டேன். சோம்பேறித்தனம் காரணமாக உடனே உங்களுக்கு எழுத முடியவில்லை.  ஒரு கவிதையோ, கதையோ, நாவலோ, திரைப்படமோ எதுவாகினும் பார்க்கின்ற, படிக்கின்ற பொழுதில் மெல்ல ஆட்கொண்டு, சகலத்தையும் மறந்து பிணைத்துக் கொள்ளவேண்டும். நான் வைத்திருக்கும் ஒரு சிறு விதி ஒரு நல்ல கலைப்படைப்புக்கு அதுதான். வெகு நாட்களுக்குப் பிறகு நான் படித்த தமிழ் நாவல் மயல். எனது மேல்சொன்ன விதி வழி மயல் இருந்தது. நன்றிகள் உங்களுக்கு. ஆரஞ்சு வண்ண அட்டை நிறத்தில் இருக்கின்ற பச்சை நதி உங்கள் நாவல். பரந்து  விரிந்ததும் கூட!. திருநெல்வேலியில், சுத்தமல்லி என்கிற கிராமத்தில் அக்கிரஹார வாசனையில் நானும் கொஞ்சம் வளர்ந்திருந்த காரணத்தினாலோ என்னவோ, எனக்கும் ஒரு சுரேஷய்யரைத் தெரியும். ஷ்யாமாவைத் தெரியும், ஒரு கிருஷ்ணாவைத் தெரியும், ஒரு நிலாவையும் கூட. எல்லா அக்கிரஹார கதைகளும் கிட்டத்தட்ட ஒரேமாதிரிதான் போல.  சீயக்காய், ponds பவுடர், தேங்காயெண்ணெய் என நீங்கள் ஆரம்பித்ததும் அடடா இது நம்ம ஏரியால்ல என்று மனம் ஒட்டிக்கொண்டது. சமையல் வல்லுனரான ஒரு மஹாதேவய...
Read more