கவிதைக்காரன் ( The Poet )

“What all are you typing?” That was the exclamatory reaction you gave yesterday. But what am I really typing? Is it just typing? Was it not sharing? Was it not expressing? Was it not the concern that you were not caring enough? Was it not the outcome of not receiving your time, your energy, your warmth your acknowledgement? It’s not just typing. When anything overflows, it spills. Yesterday was just a spill. What spilled was only the tip of the iceberg— there is so much more deep beneath. I know your world has different priorities, different responsibilities and duties, different interests, different needs. I have countless questions to ask you, to clarify with you, to understand your perspective, to truly know your world. But I never get the time, the chance, or even the opportunity. Obviously, a poor heart thinks this way: Maybe I am just another passing soul. Maybe you don’t want me to be permanent in your life. Maybe you yourself are confused about where to place me— in...

This waiting for your call, This long pause in my day, Is to hear your voice, To listen to your smile, To catch your little jokes. This waiting is a choice, A strange, sweet joy. Through this waiting, You become so, so special to me— Like carbon turning into diamond After enduring time and pressure. The normal girl Metamorphosed Into someone precious Only through this waiting. Because waiting itself is a metric; It’s directly proportional To how much we love someone, To how much they mean to us. Through waiting for you, You teach me patience. You teach me to be quiet. You teach me solitude. Through this silence, I gain the wisdom of being alone. Waiting for you Feels like meditation. I let your thoughts brew, Travel through our past, Laugh at your old jokes, Smile at our little moments, And settle into a calm sadness When I imagine your smile. Waiting for you Turns me into a poet, A creator, A mature soul. It makes me listen to myself, Watch my inner being, Observe what you...

Day before yesterday, a taxi, Yesterday, a bus, Today, a train— Changing wheels, Changing faces, Changing worlds… Yet you remain with me. You make me glow in darkness, Alone yet never lonely in the crowd, Wrapped in warmth when the cold bites, Cool and steady in burning moments, You gift me laughter in my hardest hours— Like the body has its thermostat, My soul has found one in you. Whatever stirs my heart into poetry, It always finds its way back to you. And I wish my life, too, Would always end Where you are. — VB 8:43 PM, On a train to Chennai.

We are the same souls In different bodies— That’s how you made me feel today. You were talking, I was listening. In our heart-warming conversation, You shared a simple truth And made me laugh from hell to heaven. My stomach ached with laughter, Yet my heart became feather-light. What magic you brought into that moment! I felt like I was speaking With my childhood friend, Someone I had known for decades. You crack jokes spontaneously, Effortlessly, without conscious thought. For the first time in a long while, I laughed so loud and so deep That tears rolled down my face. I used to make people laugh— But today, someone close to my heart Did the same to me. What a beautiful feeling that is. What a wonderful company you are to me. Where were you, my dear All these years? Why did God not show you to me So much earlier? Why did He curse me with such delay? I will listen to your voice Endlessly, till my last breath. Now my only satisfaction is this— At least I know you. At least y...

Yesterday, I stood in a place Where storm alerts echoed, Rain falling without pause There were spine shrap chilliness Today, I stand somewhere else— The sun laughing high, No trace of rain, No memory of wetness. I am travelling by bus Between two small towns, By the window seat— Where the wind strikes my face fiercely, And playing tunes with my hair. It pulls me into older times. My younger days flash before my eyes— I find myself smiling, As thoughts keep rolling on. And as expected, Your thought walks in— How we met, How we are now, How we might be. Destiny is unpredictable, And that is what makes life beautiful. Still, I drown in mixed emotions. I carry a quiet fear of losing you all the time I see nightmares where I hold no space in your heart. And I grow silent with sadness. Just then, a vehicle crosses our bus— On its back, a line is written: "You will get what you wish for, If you pursue it passionately." Now, I am smiling again— With hope. — VB 2:58 PM, Th...

I am on the way back home. The city is fully drenched in rain— still raining. People hide in shelters, a long queue of vehicles moving like ants. I saw an upset, driving mother and a happy kid beside her on a two-wheeler, playing with the rain drops. Two souls. Two mental states. Two perspectives. Life offers everything— pleasure and pain, pleasure in pain too Wisdom and realization matter. A random love song plays in my ears. You stay in my heart. And I am smiling in this hell of traffic, like that kid. You are my rain— pouring inside me all the time, keeping me fertile… alive. — VB 6:36 PM, 03/12/2025

  "I hope you understand me over time" you asked me today. Such a simple line, yet it stirred something deep— a thought-provoking question that made me emotional. Have I understood you? Am I still understanding you? Will I ever fully understand you? I keep thinking… thinking… Unlike me, you never speak your heart out. You’re not that person. Your emotions come wrapped in subtlety. Your words arrive gently, almost coded— and I keep learning to decode them. Because you… You know more than me. You observe more than me. You give better than me. You are, simply, a better human than me. So tell me— do I really understand you? All I know is this: I’ve been trying. I’ve been pursuing, constantly, sincerely. And I will continue… because you are a very, very important person in my life. And the process of understanding you— that is where my happiness lies. That is where my creativity lives. That is where my soul rests. My frequent communication to you is not for you to reply, not for y...

I am coming to you. Yes— For everything, I am coming to you. To share the good, To share the bad, To share the ugliness, To share the love, To share the passion, To share every emotion. To talk about work, About success, About failures. I am coming to share with you. I am coming to you. I am coming. I am— All the time, Endlessly. If a ball is tossed into the sky, Where will it go? It will return to the earth. It will come back— Because gravity pulls. The same way… You are my earth. Your love is my gravity. Forever, For everything, I will always comes to you. - VB 25/11/2025, 6.01 pm.

Loving you is what my soul chose, My consciousness simply followed. Loving you is my prayer, I do it every day, With passion, with devotion, with conviction. Loving you is my meditation, A quiet peace, A gentle solidarity within myself. Loving you is my dream, That slipped quietly Into my reality. Loving you is My interest, My happy moment, My joy, My growth, My purpose, My destiny. Loving you is a bliss Given to me generously In this birth. — VB 1:11 pm, Saturday, Chennai

That day, it was raining. I was on the way back home. The day wasn’t great— I was low Very low.. When people speak badly About the one you love, I want to fight back But my hands were tied. The heart aches— with disappointment, with defeat, with guilt, With the inability And I sank lower. I wanted to talk to you As I don't have anyone My soul knew whom to go I came to you.. I didn’t know what to talk also But I still reached out. You always available for me Whenever I needed the most Whenever I needed the shoulder You create a time Prioritize something for me Without hesitation You called me. You asked,  Tell me, how are you, what happened? Why are you low?” I blabbered something— You listened Given your ears, heart Yet somehow, Made me feel better - yes I started feeling better. Why? What did you do? I still don’t know. All I know is— your voice was healing, your tone was a therapy. Your proximity is what made the difference The confidence you passed Was exactly what I...

You are not the same. You don’t talk to me anymore. You feel distant, unfamiliar… and for a long time, I blamed you for that. But somewhere along the way, I forgot a truth that hurts to admit— I am the one who changed you. My words that stumbled, my intentions that never sounded right, my fears, my impulses, my emotions that overflowed before I could hold them back. Even the honesty I thought was right might have shaken you. And so the verdict… I am responsible— for the way you had to adjust yourself, for the steps you took away from me, for the silence that echoes where your voice used to be. You once saw me as a friend— someone you trusted without doubt, someone who listened to your storms, someone who held your tears without asking for anything back. But somewhere, somehow, I became more than that… more than what you expected, more than what you were ready to handle. And now I’m trapped— caught between heaven and hell, between wanting you and wanting to forget you, betwe...

வீடென்பது  வெறும் செங்கலும் மணலும் கலந்து எழுப்பப்பட்ட கட்டிடத் தொகுப்பல்ல   ரத்தமும் சதையுமாய் வாழ்ந்த தலைமுறைகளின் கனவு  நினைவுகளின் தொகுப்பு  சொந்தவூரை விட்டு, சொந்த வீட்டை விற்றுவிட்டு  எங்கோ குடியேறுகிற ஓவ்வொரு ஆன்மாவும்  உள்ளுக்குள் அவ்வப்போது நினைவின் ஊனமாய்  அழுதுகொண்டேதான் இருக்கும்!.                                                                                - வேல்முருகன் பாலசுப்பிரமணியன்        சில வார இடைவெளிகளில் எனது தம்பியின் வீட்டிலிருக்கும் அப்பாவினை சந்தித்து பேசிக்கொண்டிருப்பது வழக்கம். பெரும்பாலும் எங்கள் சொந்த கிராமமான சுத்தமல்லி பற்றியே பேச்சு இருக்கும். தெருவாரியாக, வீடுகள் வாரியாக, மனிதர்கள் வாரியாக தற்போதைய நிகழ்வுகளை அப்பா சொல்லிக்கொண்டிருப்பார். கிட்டத்த 22 வருடங்களாக சென்னையிலும், பிற நகரங்களிலும் வ...

உன் சுவாசக் காற்றையும்  என் சுவாசக் காற்றையும்  தாங்கிச் திரிய போகிறது  இந்நகரம் இன்னும் சில தினங்களில் நிதானமாக இருக்க என் இதயத்தைக் கேட்டுக் கொள்கிறன் உன் பேரன்பை பாதுகாக்கும் பெரும் பொறுப்பும் உற்சாகத்தில்  பித்து பிடிக்கும் மனமும்  வாய்க்கப்போகிறது உன்னுடைய  எல்லா நேரமும்  எனக்கு வேண்டும்  எனும் குழந்தை மனதும் எல்லாம் புரிந்த பக்குவ மனதும் சண்டையிடப்போகின்றன..  உலகின்  அதி வேகமான இரு வாரங்களில் என் இதயம் செயலிழக்காது இருக்கட்டும். ************************************************************************ உன் வருகையை  எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கும் பொழியாத மேகத்தைக் கண்டேன் நேற்று காத்திருக்கும் வளை கடைகளையும் நீ அணிந்து தேர்ந்தெடுக்க சண்டையிட்டு காத்திருக்கும் துணியகங்களையும் நேற்று கண்டேன் நீ விமான நிலையம்  வந்தடைந்து திரும்பிச் செல்லும்வரை மகிழ்ந்து ஒளிரப்போகும் இந்நகரைக் காண அத்தனை ஆவலாயிருக்கிறது. ***************************************************************************** இலேசாக  தூறிக்கொண்டிருக்கிறது மழை நனைய அடம்...

  வழக்கத்திற்கும் மாறாக சுட்டெரித்துக் கொண்டிருக்கிறது வெயில்! தாய்க்கோழியின் கதகதப்பில் ஓடி ஒளிந்து கொள்ளுகிற சிறு குஞ்சுகளாய் குளிர் நிழல் தேடும்  நெஞ்சம் நமது! என்றோ தோல் கறுக்க  அலைந்துதிரிந்த  தினங்களும் வயற்காட்டு அறுவடையும்  அம்மாவின் மொட்டைமாடி வடகமும், நீர்மோரையும்  நியாபகத்திற்குக்  கொண்டு வருகிறது இவ்வெயில்! குயிலும், குருவியும் மயிலும்,  மரண வெயிலில் என் செய்யுமோ  என பதைபதைப்பையும்  நெஞ்சில் விதைக்கிறது  இச்சுடு வெயில்! இந்தச் சூடு சுடும் வெயிலை நான் ரசிக்க சுவாரஸ்யமான காரணம் ஒன்றுண்டு அது என்னவெனில்  வெயிலுக்கு எப்பொழுதும் உந்தன் நிறம் அது  அழகு மஞ்சள் நிறம்!

சற்றே பனிசூழ்ந்திருக்கும்  காலைப்பொழுதில்  கதிராக ஊடுருவும்  உனது நினைப்பில்  மகிழ்ந்திருக்கிறேன்! இப்பொழுதெல்லாம்  அடிக்கடி  கண்கள் பனிக்கின்றன  மனது இலகுவாக  இருக்கிறது  அன்பின் அதீதம்  என்னை புரட்டிப் போடுதலை  உணரமுடிகிறது  நேற்று  நீ உதிர்த்த  அந்த வரலாற்றுச் சொற்றொடரை  வரிகளாய்  வார்த்தைகளாய்  பிரித்து கோர்த்து  விளையாடும் குழந்தையாய்  மனதை மாற்றி விட்டிருக்கிறாய்! எனக்கே தெரியாத  என் ஆழ்மன உணர்வுகளை  வீணையின்  நரம்புகளாய்  மீட்டி இசையாக்குகிறாய்  எப்பொழுதும்! நீதான் வேண்டுமென  அடிக்கடி  அழுகின்ற  அடம் பிடிக்கிற - இந்த  ஆழ்மனக் குழந்தையை   உன்னிடம் சேர்ப்பிக்க  காலம்  கூடவே கூடாது போலும்! நீ  விரைவில்  வருவதாய்  சொல்லியிருக்கிறாய்  நாட்களை  எண்ணத் தொடங்கிவிட்டேன்! காலம்  இனி  மின்னல்வேகத்தில்  என் மனதோடு  இயைந்து ஓடும்! இதயம் படபடக்கத்  தொடங்கியிருக்கிறது  அதை ஆசுவாசப்பட...

இந்த முகம் எனது கவிதைகளுக்கான  நதிமூலம் பரந்த  சிவந்த நெற்றி  நான் கண்களால்  கவிதை எழுதிப் பழக  ஏற்ற இடம்!   எனக்கான எல்லா உணர்வுகளின் மொத்த அகராதியும்  அந்தக் கண்கள்! இரு புருவங்கள் - என்  எல்லா பருவங்களின் தொகுப்பு! இரு கன்னங்களில்  எல்லா மொழிகளும் எல்லா வார்த்தைகளும்  எழிலாய் அடக்கம்! நாசி  கூர்ந்து நோக்கின் ஒருமுகப்படுத்தும்  காதல் தியானத்தின்  உச்சி! இதழ்கள்  என்னவென்று சொல்ல! இலக்கண குவியலென அச்சிறு நாடி! உனது இந்த முகம் என்னுள்  ஆழப்பதிந்து கைப்பிடித்து  என்னை கவிதை எழுதவைக்கும் எனது மோனலிசா! 

சற்றே பிந்திய  தூரதிருஷ்டசாலி நான்!   ஆழ்மனக்  கேவலை  உணர மறந்த அறிவிலி நான்!  கண்கள் பேசும்  கவிதையை  வாசிக்க மறந்த  குருடன் நான்!  ஆத்மாக்களின்  அன்பின் மொழியை  கேட்க மறந்த  செவிடன் நான்! கைவந்த நிலவை  தவறவிட்டு விட்டு  தினம் வானம் பார்த்து  வருத்தத்தில்  கவிதை எழுதும்  கவிஞன் நான்!  நீ முதன் முதலாய்  வந்து போகையில்   ஆற்றல் இழந்த  இதயத்தின் வலியை  அன்றே உணர்ந்திருப்பின்  நீ இன்றும் என்னவளன்றோ!

இப்போதெல்லாம்  வார்த்தைகளுக்கு  வரிகளுக்கு  பஞ்சமாயிருக்கிறது..  கடவுளின் நாட்டில் கட்டிலில் அமர்ந்தவாறே விரிந்து கிடக்கும்  இந்நகரத்தை நோக்கிக் கொண்டிருக்கிறேன்  வெகு நேரமாக என் எல்லா  மன உணர்வுகளையும் பேச்சிலோ எழுத்திலோ  அடக்கி விட முடிவதில்லை நிரம்பித் தழும்பும் நீர்தான் நீ காண்பது நீ கேட்பது நீ வாசிப்பது முற்றுமல்ல கழிந்த இரவிலும் கனவில் நீ வந்தாய் நனவில் நிகழா நல்லதனைத்தையும் நிகழ்த்திப் போகிறாய் தினமும் நான் நானா இல்லை நீயா என சந்தேகிக்கும் அளவிற்க்கு  உனைத் தாங்கிக் திரிகிறேன் வாழ்வு  உனக்காக உன்னால் மலர்ந்திருக்கிறது மகிழ்ந்திருக்கிறது அகமும்  புறமும்  என்னுள் விருட்சமாயிருக்கும்  நீ வாழிய..

There is a kid inside here Who is very cute Who is so lovely  Who is charming As like you. The kid is yours Who born to you  Came to this world alive because of you  He who knows nothing except  You and  your Love! For him  You are the world You are the destiny You are the purpose you are his everything! All your expressions All your emotions Love, hope, sadness, and happiness  multiplied multifold inside his small heart It's beating with your name..all the time Remember! Already he has a feeling that  He didn't get the opportunity  To be with you To study with you To work with you He is so unfortunate he feels often He has never been in your proximity much He has never been with you alone for a moment He has never been blessed enough to have your touch and smell He is not enough lucky as he often feels The kid ( inside me ) was found by you  He got nurtured and grown by you He realized love from you  You are his mother You are his ...

வினோதங்களின் வினோதம் நீயெனக்கு! நீ உனதன்பை  உரைக்கும் தருணத்தில் உன் மடியில் பெருமகிழ்வில்  உயிர் விடுதல்  பெறுதற்கரிய பெருவரமென்று   எண்ணுவதுண்டு.  யாருமற்றதாயிருக்கும் இரயிலில் மயக்கும்  அவ்விரு கன்னங்களையும்  கதைகள் பேசும்  ஆச்சர்ய விழிகளையும்  பருகிக்கொண்டே பயணிக்கும் கனவு எனக்குண்டு.  சாலையில் அழகிய மாலையில் என் பின்னமர்ந்து நீயோ உன் பின்னமர்ந்து நானோ மயங்கிப் பயணிக்கும் நாள்களை நனவாக்கும்  பிரக்கை எனக்குண்டு உனது  நீண்ட கால் விரல்களைப் பற்றிக் கொண்டு கை விரல்களையும்  பிணைத்துக் கொண்டு அந்த ஒளிரும்  கண்களை நோக்கியவாறே மனனமாய்  கவிதை படிக்கும் ஆழ் விருப்பமுண்டு நான் நம்பாக் கடவுளர்களை உன் மகிழ்விக்காய் வேண்டிக்கொண்ட வரலாற்று மாயங்கள்  நிகழ்த்துமுன்னை உச்சிமுகற  நான் செய்யும் தவங்கள் நிறையவுண்டு..  உனதடிவயிற்றின் குளிர்ச்சியில் அங்கங்கள்  கொஞ்சங்கொஞ்சமாய் வளர உன் வழி பிரசவித்து மார்ப்புப் பாலுண்டு உன் மகவாய் மடியில் தவழும் போராசை  எல்லாப் பிறவியிலும் எனக்குண்டு..  "டேய்" என்றும் "...

I am thinking again and again Going back and forth on  my thoughts My days My memories How did you come in?  How did you connect deeply?  How did you enter into my personal proximity?  How did I start loving you?  When do I start missing you?  Who you are to me?  Where you were?  Endless question.. No answers.. But I am happy now Feel complete  More productive  More satisfied Love everyone  Able to sense the beauty around me Enjoy living..  You made it possible..  The moment you said you love me My nightmares become dreams My bitterness becomes sweet  My dark becomes light My sadness replaced with happiness Miracles started happening  Stars started falling for me You litted the light on the dying life You are magic happened in my life  You are the synonym of my love You are the eternity I choose upon now You are undoubtedly my angel My guardian angel!

மகளின் முத்தம்:-       கன்னத்தோடு கன்னம் ஒட்டி அவள் இமைகளுக்கிடையில் பார்வைதனைச் செலுத்தி அவள் விழி வழி இவ்வுலகம் காண விழைகையில் என் கன்னத்தில் பதிகிறது ஒரு ஈர முத்தம். முத்தம் என்பது என்ன?. ஏன் ஒரு குழந்தை முத்தமிடுகிறது? முத்தத்திற்க்கு முன் பின் நடக்கும் உடற்செயலியல் என்ன? ஏன் முத்தங்கள் பொதுவாக கன்னங்களிலும், உதட்டிலும், புறங்கையிலும், நெற்றியிலும் மட்டும் அதிகமாக இடப்படுகிறது?. குழந்தையின், காதலியின், நட்பின்,பெற்றவர்களின் முத்தங்கள் ஏன் வெவ்வேறு உணர்வுகளை உணரச்செய்கிறது என்ற எண்ணற்ற சிந்தைனைகளை மனம் கடக்கையில் இன்னொரு முத்தம் கிடைக்கிறது எனக்கு. என் மகளின் முத்தம் கிடைத்த  மறுநொடி நான் மரித்துப் போனால் சொர்க்கம் கிடைப்பதாக நான் கனவுகள் கூட காண்பதுண்டு.குழந்தைகளுக்கு முத்தம் பற்றிய அறிவென்பது முத்தம் மூலமாக குழந்தைக்கு கடின உணவுகளை தாயானவள் மென்று ஊட்டிய பழக்கம் (Kiss Feeding) மூலமாக பதிவான பழக்கமென அறிவியல் சொல்கிறது. அப்படியெனில் தாய்தான் முத்தத்தின் ஆதாரம்.என் மகளில் முத்தங்களில் மனைவியும் ஒளிந்திருக்கிறாளோ?. பைபிளின் பழைய அதிகாரத்தில் முத்தங்களைப் பற்றி...

இரண்டொரு நாட்களாக  கதைக்க நேரமின்றி  சொற்களின் கனத்தை சுமந்துகொண்டே அழைகிறேன் பல தினங்களாக பகிர்ந்த கவிதைகளை நீ இன்னும் படிக்கவுமில்லை பார்க்கவுமில்லை அம்மா வந்து போனது அலுவலக அங்கலாய்ப்புகள் பத்திரிக்கைகளில் படித்தது படம் இரண்டு பார்த்தது அக்கம்பக்க நிகழ்வுகள்  அந்தரங்க புலம்பல்கள் என நிகழ்வுகள்  நிரம்பி முட்டுகையில்  நேரமின்றி இருக்கிறாய் சிந்தை வெடிப்பதற்குள் சீக்கிரம் செவிமடு ஏனெனில் என் எல்லாவற்றுக்கும் காதுகளை காதலோடு  கொடுப்பவள் நீதான். 

வார இறுதி நாட்களில்  உன் நினைவைத் தாங்கி  சில மணிநேரம்  தனித்திருக்கிறேன் இதர நாட்களில்  சில நிமிடங்கள் பெருகும் கண்ணீரை  கனக்கும் இதயத்தை  என்ன சொல்லி  தேற்றுவதெனத்  தெரியவில்லை இதயத்திற்கு  இத்தனையருகில் - ஒரு இழப்பை  துயரத்தினை வலியை  நான் சந்தித்ததேயில்லை நிறைய நல் நினைவுகளை  தந்த நீ இதையும் தந்து  போயிருக்கிறாய் உனது அருகாமை இதயத்தினை இலேசாக்கும் எப்போதும் முதன் முறை உனது இல்லாமை கணமாக்கியிருக்கிறது ஒளிரும்  உனது கண்களை  நெருப்புக்கு  தின்னக் கொடுத்துவிட்டு  இருளில்  அலைகிற, அழுகிற  சாபம் எனக்கு  உனக்கென்ன ஒரே தினத்தில் கடந்து போய்விட்டாய் எனக்கு  ஒரு யுகமாகுமே என்ன செய்ய! 😔

தொண்டை முட்ட உணர்வுகள் மேலிட  வார்த்தைகளற்ற  சூழ்நிலைகளில்  ஒரு இதயம் கசியும் பாடலோ இயற்கை உந்துதலோ  தேவைப்படுகிறது ..  நீயோ  நின் குரலோ கேட்கையில்  கஷ்டமின்றி  நிகழ்ந்துவிடுகிறது  ஒரு கவிதையின் பிறப்பு!

இன்று  குளிர்சூடி உதித்த சூரியனும் மழைதாங்கி வீசுகின்ற காற்றும் என்றும் போலன்றி இதயம் கணக்கச் செய்கின்றன நேற்றுவரை  நீயிருந்தாய்  பால்யத்தின் நீட்சியாய் - நீண்ட  பயணத்தின் சாட்சியாய்  இன்று இல்லை  போய் விட்டாய்  காலனழைக்க  காததூரம்  காலத்தின் வீழ்ச்சியாய்! திரும்பி  வரவே முடியாத,   சந்திக்கவே முடியாத  சாவின் தூரம்…  உனக்கு மட்டும்  முன்னதாகவே  நீ நிகழ்த்திக் கொண்ட   முற்றுப்பயணம்! நினைவுகள் அழுத்த புலம்பித் திரிகிறோம் உன் உற்றமும் நட்புச் சுற்றமும் அழுகை குரலோடு அழுத்தும் கேள்விகளோடு அவள்களும் அவன்களும்  அவர்களும்  நெஞ்சம் விம்மி  நேசம் பொருட்டு  கண்ணில் கோர்க்கிறார் கண்ணீர் துளிகள் சில துளிகள் வெளிப்படையாகவும் சில இரகசியமாகவும் உதிர்ந்து  இதயங்கள் உடைபடும் ஓசைகள் கேட்கின்றன எல்லாமும்  என் இதயத்திற்கருகில்   இடைவிடாது கேட்பதுதான்  துயரம் எவ்வளவுதான்  தாங்கும்  இந்த ஒருசோடிக் காதுகளும்  ஒற்றை நெஞ்சமும்! ஏனையோரை  இரவில், இருளில்  அ...